Birbirimize Nasihat: İki kişi için hatırlatma niteliğinde

Pervasiz'in haberine göre, bazen huzurlu bir hayatın sırrı büyük sözlerde değil; daha çok küçük, samimi davranışlarda saklıdır. Dünya karışık, kalabalıklar içinde her münakaşaya cevap vermek zorunda olmadığımızı bilmek, suskunluğun da haklılığı koruduğunu hatırlatır. Günün yoğunluğunu geride bırakarak kendimize, huzurumuza ve sevdiklerimize vakit ayırmak, yaşamı gerçekten yaşamaya dönüştürür. Hayatın peşinde koşarken kendi iç yolculuğumuzu unutmamalıyız. İçimizi herkese açmamalı; sözlerimizden çok duruşumuzla, kalbimizin derinini Hakk'a açarken insani samimiyetimizi yitirmemeliyiz. Herkese yakın olmak zorunda değiliz; huzur vermeyen ortamlardan uzaklaşmayı ve kiminle yol yürüyeceğimizi bilmeyi öğrenmeliyiz. Hırsımızın, sahip olduklarımızın değerini gölgelememesi gerekir; daha fazlasını isterken elimizdekileri küçümsememeliyiz. Helalden, doğruluktan ve vicdanımızdan sapmamalı; az olsun ama gönül rahatlığıyla yaşamalıyız. Çünkü gerçek zenginlik, sahip olduklarımızın çokluğunda değil, onlarla nasıl huzurla yaşayabildiğimizdedir. Bazen kalabalıklardan ayrılıp kendimizi dinlemeli; günlük telaşın içinde neyle dönüştüğümüzü, nasıl yaşadığımızı ve ardımızda ne bıraktığımızı düşünmeliyiz. Başkalarını anlamaya çalışırken kendimizi, herkese yetişmeye çalışırken de kendi huzurumuzu kaybetmemeliyiz. Bu sürecin en belirleyici yanlarından biri de birbirimize karşı tutumumuzdur. Birbirimize karşı merhametli olalım; hayat sıkıntılıyken birbirimizin yükünü artırmayalım; öfkeyi kırıcı sözlere dönüştürmemeye özen gösterelim; hatalar için özür dilemeyi ve incindiğimizde kırmadan konuşmayı bilelim. Farklılıklarımıza rağmen saygımızı korumalı, özellikle anlamaya çalışmadan yargılamamalıyız. Sözlerimizi değiştirmeden önce dinlemeyi, anlamayı öncelemeli; empatiyle yaklaşmalıyız. Gizli sırları ve güveni korumak, bir insanın bize açtığı kalbi özenle taşımak da hayati. Karşımızdakinin varlığına gösterdiğimiz saygıyı, yokluğunda da sürdürmeliyiz; güven bir anda kurulmaz, emekle büyür ve bazen tek bir sözle zarar görebilir. Tartışmalarda her zaman haklı çıkmanın gereğini hissetmemeli; geri adım atmak, olgunluk ve özür dilemek büyüklüktür; affetmek ise yükü hafifletir ve merhametin kendimizden vazgeçmek olmadığını unutmadan hareket etmeliyiz. Kendi sınırlarımızı korurken karşımızdakinin kalbini de gözetmeliyiz. Birlikte yol almak, iyi günlerde sevinci paylaşmak, zor zamanlarda yükü hafifletmektir; küçük jestler ve içten bir tebessüm, kırgınlıkları yumuşatabilir. Güzel yaşamak, yalnızca doğruyu bilmek değildir; öğrendiğimiz doğruları davranışlarımıza aktarmaktır. İnanç, vicdan ve insanlık ise hayatın her alanında rehberimiz olmalıdır. Kendimize ve birbirimize verebileceğimiz en değerli öğüt, dünyanın karmaşasında özümüzü kaybetmemek, hırsların esiri olmamak ve sevdiklerimizin değerini geç olmadan bilmektir. Günün sonunda hangi tartışmaları kazandığımızdan çok, hangi gönüllerde güzellik bıraktığımız önemli olur; bir insanın hayatından geçmek değildir amaç, geçtiğimiz yerde huzur, güven ve iyiliğin izi kalmasıdır.

TürkAta Haber Ajansı